Marmotte 2018

Afgelopen week stond de Marmotte van 2018 op het programma – nog altijd de ‘cyclo der cyclo’s’ in Europa. Er worden ieder jaar zwaardere varianten evenementen opgezet en hele etappe-koersen voor liefhebbers uit de grond gestampt. Maar, La Marmotte – dat blijft een mytische naam en doet bij iedere wielerliefhebber ergens een bel rinkelen.

Onze voorbereidingsweken voor een cyclosportief richten we in met een doel: acclimatiseren! Wat is dat? Je lichaam laten we wennen aan de hoogte, de lange klimmen en de stijgingspercentages. Alles met een doel: uitgerust aan de start van de cyclosportief staan.

Onze succesformule voor deze weken verklappen we niet, maar is niet geheim. Sluit aan bij een van onze weken en we vertellen je alles 🙂

Cyclo dag

Op de cyclodag gaat in Allemond om 04.45 het licht aan. Ontbijten, fietskleding aan, fietsen opladen en het vertrek naar de start om 06.00.

Als onze groep van 24 fietsers om 07.00 in de startvakken staat worden de laatste berichten in de ‘groepsapp’ doorgestuurd – Veel succes voor iedereen! Op hetzelfde moment rijden onze verzorgers Bourg d’Oisans (startdorp) uit naar de verzorgingspunten. Menno vertrekt naar de Glandon (1e klim), Jordi naar de Telegraphe (2e klim) en Eppe naar de Galibier (3e klim).

Wanneer de renners de voet van de Glandon bereiken zijn daar de eerste aanmoedigingen van Wim en Elise – onze verzorgers die later naar de voet van de Alpe d’Huez (laatste klim) zullen vertrekken.

Terwijl de renners de hele dag onderweg zijn en de maandenlange training ten gelde maken, zijn de verzorgers vandaag constant bezig met de positie van de fietsers. Waar is de kopgroep? Wie zit er waar? Liggen alle voedselzakjes klaar? Is er water voor iedereen? Zijn we zichtbaar op de toppen van cols?

Als Paul en Joost in de kopgroep de Glandon ronden is de koers voor team Campo Bicicleta echt begonnen. Ons gezelschap is divers en iedereen heeft zijn eigen doel vandaag – het behalen van een toppositie, finishen binnen een bepaalde tijd en/of op tijd beginnen aan de laatste klim: Alpe d’Huez.

Extra puntje wat we vandaag hebben toegevoegd is een directe lijn naar het thuisfront. De hele dag sturen we berichten door via Twitter en Instagram – de ideale manier om de koers te volgen.

Het is een dag waarin iedereen het uiterste van zijn lichaam vraagt. Voor de begeleiders en verzorgers onderweg is het prachtig om te zien dat onze rijders zo goed presteren. Alweer een Campo-shirtje voorbij, duim omhoog en met twee verse bidons weer door.

De prestaties

Paul haalt een top-prestatie met de 9e plaats, gevolgd door Joost die binnen de top 30 finisht. Daarna komt er een sterk blok met mannen waarvan Jochem, op zijn Bianchi Oltre XR-4 leenfiets, als eerste bij de finish is. Direct gevolgd door rekenmeester Jelte die zijn eigen berekeningen voorbij fietst. Brent rijdt de koers van zijn leven en Laurens gaat zo diep, dat hij aan de finish zijn emoties net de baas blijft.

   

 

Carl en Mateusz volgen al snel – volledig leeg, maar met een grote glimlach op hun gezicht. Man, wat hebben ze afgezien – maar die tijd, klopt dat echt, vragen ze zich af.

Dezelfde vragen stellen Xander en Kees elkaar. De vrienden die de hele dag in elkaars buurt rijden en het voor elkaar krijgen op iedere klim stuivertje te wisselen met hun koppositie. Ik gun, wij gunnen elkaar – een toptijd.

     

De eerste dames van de dag bereiken de finish. Zita, die zichzelf sinds de start van haar wielerleven iedere week nog verbaasd. En Aukje,’moet jij geen wedstrijden gaan rijden?’, zoeft vol vuur over de finish. Oeh, die laatste klim was toch wel zwaar!

Maurice haalt zijn zo gewenste gouden plak op en voelt zich voor even de wereldkampioen van Weert – dat mag ook. Zijn streekgenoten Erik en Johan fietsen gebroederlijk door de tocht – ondersteunen elkaar waar nodig en fietsen als een hecht team naar de finish van Marmotte. Doorzetten en altijd blijven trappen!

Daarvoor gaat afdeling Hessing Supervers als een speer omhoog. Hans Hessing scheurt met zijn Pinarello Dogma over parcours, Jorgen weet dat zijn vader op de top van de Alpe wacht en Harmen neemt revanche op zijn val in de voorbereidingsweek van twee jaar geleden. Eindelijk de finish!

Swift Leiden is vertegenwoordigd met de kleppers: Peter en Hans. Peter rijdt door alle ramen heen, draait zijn hand niet om voor extra kilometers. Hans komt zichzelf drie keer tegen, maar vindt aan de streep een gouden plak. Helden!

Tijdens de Marmotte kan er van alles gebeuren en als je wilt finishen is het soms lastig het hoofd koel te houden. Raldy neemt dat letterlijk en vergeet na de laatste stop zijn helm op te zetten – getooid met bandana sprint hij over de finish. Het was ook echt heel warm op de laatste klim.

Francien moet twee keer een lekke band wisselen en toont de veerkracht die ze nodig gaat hebben bij haar IronMan later dit jaar. Gelukkig zijn vriendinnen Anne en Linda altijd in de buurt. Anne rijdt voor het oog zo soepel, dat je soms vergeet hoe zwaar deze tocht is. En Linda, vindt op iedere klim extra adem om hoor status als ‘social-media queen’ hoog te houden en al filmend de tocht uit te rijden.

    

 

Marmotte 2018 was een belevenis voor alle deelnemers en verzorgers – voor heel team Campo Bicicleta. We vroegen ons tijdens de tocht meerdere malen af of we eerder een groep hadden die zo snel was. Blijft staan dat iedereen een fantastische prestatie heeft neergezet en dat we ongekend trots zijn dat we al deze sporters hebben mogen begeleiden. Iedereen bedankt!

Filed under: Uncategorized

Pirinexus 360 Challenge

Oh man, er komt weer eens geen eind aan. Ik kreun, zucht en steun. Hobbelend over de keitjes die kriskras op het pad bezaaid liggen. Ik probeer me te focussen op een spoor, maar ik vind het niet.

Hoe lang is het geleden dat ik water tapte? Ik weet het niet meer. Drie huizen langs de weg richting Serralongue en van één daarvan staat de garage open. Ik begin tegen een oude man: Je voudrais de l’eau s’il vous plaît. Si.. mucho!

Catalan?

No, Hollandes! .

Ah, oui.. complex.

Hier gaat het nog goed – Ik stamp door en rijd op een nieuwe klontering huizen – het laatste dorp aan deze weg, verscholen tussen de bomen. De Catalaanse Pyreneeën – Franse kant. Boulangerie, een kat op de motorkap van een four-wheel drive en de kerkklok die vijf keer slaat. Zal ik hier blijven?

Een half uur later, met ruim 200 km op de teller, gaat bijna de knop om in mijn hoofd. Mijn fiets en ik strompelen over dit ruwe gravelpad en vrijwel iedere bocht bid ik voor asfalt. Warm, steil, onverhard – waar is het einde? Nog 140 km te gaan.

Terwijl ik eindelijk de laatste kilometers van de Col d’Ares opdraai denk ik terug aan de start in Girona. Kwart over zes ‘s ochtends, de slaap in mijn ogen en we sporen als een sneltrein richting de kust.

Een paar uur later hobbel ik over keien en waad ik door riviertjes. De zadelpen van mijn gehuurde 3T gravelfiets is al twee keer naar beneden gezakt en ondertussen vloek ik mezelf luidkeels richting het volgende checkpoint.

Ik rijd de Pirinexus fietsroute door Catalonië. 50% onverhard en 50% bestrate weg. Een route die op te delen is in etappes en al het moois van de streek laat zien – van de Costa Brava, naar de Pyreneeën, Frankrijk in, via de Col d’Ares weer naar Spanje en vanaf daar langs de vulkanen van Olot terug naar Girona – terug naar huis. De totale afstand: 345 km. Top idee!

Wanneer ik me inschrijf voor de tocht heb ik er vooral heel erg veel zin in. Zin om lang op de fiets te zitten, mezelf te testen en nieuwe plekken te ontdekken. Ik denk nog geen moment aan de lengte van de route en de mogelijkheid van niet-finishen. Heb ik veel gefietst dit jaar? Ja!. Getraind? Vind ik een vies woord.

Het eerste deel van de route vliegt voorbij. De zadelpen-malheur stop ik weg en al vlot spoor ik door naar de laatste stempelpost voor de grens met Frankrijk – na 145 km op de fiets. Bij La Jonquera krijgen we pasta en benadrukt de organisatie dat we genoeg voedsel meenemen – de komende 100 km is er geen bevoorrading. Het worden de zwaarste kilometers van de route.

De klim naar de grens is een oude sluiproute naar Frankrijk uit de Franco-tijd. Rotsen, stenen, stroken met absurde stijging en een prachtig uitzicht bij de grens. Een ruïne op rechts als baken en vervolgens rollen we Frankrijk in – bon. Dalen over asfalt, wat is dat heerlijk zeg.

Ik navigeer door Frankrijk en kom op de klim naar Le Tech. Waar ik eerder nog af en toe samen fietste is dat nu niet meer het geval. Ik heb simpelweg een veel snellere fiets en goede benen. Ik rijd door, op weg naar Spanje. En, dan… een wijziging van de route. We worden linksaf gestuurd, de hoofdweg af naar een nieuwe klim. Vanaf dat moment: de zoektocht naar water, een behulpzame man en pijnlijke gravelstroken.   

Col d’Ares is de laatste grote horde, een lange afdaling de beloning. 32mm banden en schijfremmen zetten mijn daalangst voor even in de koelkast. Na Camprodon – de voorlaatste stempelpost – weet ik wat ik moet doen: blijven duwen, blijven trappen. 260 km zijn er gepasseerd en ik leg mezelf in tijdrithouding neer – net echt. Het is 18.30 uur geweest en ik moet voortmaken. Er staat geen prijs op de tocht, maar ik wil wel voor het donker finishen.

Richting Olot, nog een klim, een magnifieke afdaling, de vulkanen, een groene zee die me omringt. Ik rol met een noodvaart de berg af, maar ben volledig vrij. Wat is dit heerlijk!

Vanaf Olot zie ik maar een woord: Girona! Het is iets minder dan 60 kilometer en ik haal makkelijk nog 30 à 35 km per uur, ook na ruim 300 km. Waar komt dit vandaan? Wanneer stort ik in?

Als ik om 21.45 over de finishlijn rol staat de organisatie te zwaaien en te juichen. Na ruim 14 uur fietsen voel ik me een beetje verloren. Ik word gefeliciteerd, krijg een microfoon onder mijn neus en een aandenken. 345 km staat er op de teller. Dit was het dan. Van de zonsopkomst aan de Costa Brava naar de steile flanken van een Pyreneeën col en weer terug naar Girona.

Als ik terugrijd naar huis door de stad voelt het gek. Alle mensen op straat maken zich op voor een zaterdagavond en ik fiets als een zwerver – modder en zout als odeur – door de straten. Ik herinner me weer wat de oude man tegen me zei: ‘Tu te fous de moi?!

Filed under: Uncategorized

Cyclo-sportief nieuwsbrief

Zoals ieder jaar hebben we in de zomer een aantal cyclo’s op het programma staan. Als een waar wielerteam trekken we er op uit om met onze fietsers de uitdaging aan te gaan. Dit jaar op meerdere locaties:

Trainingsstage in Girona

En, als voorbereiding organiseren we een trainingsweek in Girona – van 10/06 t/m 16/06. Tijdens deze week gaan we veel bergop trainen – in twee groepen – en is er de mogelijkheid om mee te doen een tijdrit en cyclo-sportief met start/finish in Girona.

Nieuwsbrief

Lees alles over onze cyclo-zomer in onze laatste nieuwsbrief!

Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je dan onder aan de website in voor onze nieuwsbrief.

Filed under: Nieuws

Nieuwe evenementen

Al jaren organiseert Paul met Campo Bicicleta mooie trainingsweken in Girona en uitdagende cyclo-weken in de Franse Alpen en Pyreneeën. De trainingsweken in maart en de cyclo-weken zijn Campo Bicicleta klassiekers geworden, waarvoor veel fietsers vaker terugkomen. Dat is het grooste compliment!

Dit jaar hebben we ook weer wat nieuwe evenementen op onze kalender staan. Nieuwe thema’s en nieuwe bestemmingen.

In april organiseren we een speciale Powerweek in Girona met de bekende Nederlandse trainer Guido Vroemen. We gaan op pad met een gemengde groep van fietsers en triatleten. Het thema: trainen met vermogen. Iedere deelnemer gaat op weg met een vermogensmeter en na afloop van iedere rit worden de waardes bekeken. Erg leerzaam als je meer wilt weten over dit onderwerp en nieuwsgierig bent naar jouw vermogenswaardes.

Een ander nieuw thema ligt buiten de gebaande paden. Met ons team nemen we deel aan de driedaagse MTB Challenge in Girona. Drie etappes rond onze mooie stad met iedere dag nieuwe tracks. Ontdek het MTB paradijs van Catalonie!

Later in het jaar kiezen we voor een uitstapje naar Pamplona. La Indurain is het doel tijdens een nieuwe fietsweek. Na de Alpen cyclo’s is dit een prachtige week om te genieten van Baskenland en Navarra en afsluitend de cyclo van Miquel Indurain te rijden!

Dit fietsjaar wordt prachtig en we zien je graag aansluiten bij een van de weken die we organiseren!

Filed under: Nieuws

Lente nieuwsbrief Campo Bicicleta

Lees hier onze laatste nieuwsbrief.

De lente staat voor de deur in Girona. Na een koude februari maand met lage temperaturen en zelfs een plukje sneeuw. Tussendoor is er goed getraind door en met onze gasten. Paul heeft zijn eerste wedstrijden van het seizoen gereden. En de kalender van Campo Bicicleta heeft een update gegeven.

Willem Jan en Annemiek zijn beide aan de slag gegaan en staan vanaf de eerste week in maart voor jullie klaar

Lees in de nieuwsbrief de highlights voor het aankomende seizoen!

Tot in Girona!

Filed under: Nieuws